"...се појавуваат млади едукатори на кои им претставува задоволство да прикажат што тие со своите ученици работеле и постигнале. Се надевам дека ќе има се' повеќе такви примери, и дека следниот саем на образование наместо со естрадни уметници ќе биде пополнет токму со студентски проекти од различни области..."
Здраво Дарко и добредојде во ЕдуМуабети. Ти си ми првиот гостин за којшто искрено се двоумев дали прво да те викнам во Еду или во МаркетингМуабети (за тие што не знаат зошто Дарко е добар кандидат за двоен муабетџиа, еве го неговиот профил). Сепак, ајде да се концентрираме на образованието во овој муабет, па подоцна се гледаме и на соседниот терен. Во последниве 10 месеци си (меѓу другото) асистент на New York University во Скопје. Како се чувствуваш како активен дел од образовниот систем во Македонија?
Па активен дел од системов сум најголем дел од мојот живот, само што сега за прв пат сум од другата страна :). Интересно е, и навистина е предизвик. Да се биде во ситуација да се пренесува знаење и искуство е убава работа. Да се создаде атмосфера кога сето тоа оди глатко и со задоволсто од двете страни - предавачот и студентите - е тоа е уште подобро.
Кога би имал тотална слобода и одврзани раце, кој проблем во македонското образование (на било кое ниво) би го решил? Како?
Уф, премалку знам за целокупниот стадиум во кој се наоѓа македонскиот образовен систем. Јас ја имам таа среќа да работам во приватна установа која се грижи да ги спроведува своите активности по најновите стандарди и според современи програми. Но сепак, кога би имал некое магично стапче кое делува на сите, веројатно би започнал со внесување повеќе млади кадри во образованието. Би ги свел на минимум оние кои работат по исти програми и со исти учебници со кои ја направиле првата програма кога се вработиле. Како? Тешко и со многу осуди, тоа е сигурно :)
Со Игор Мишевски зборувавме околу светските тенденции за ослободување на наставните материјали и феномените од типот на AcademicEarth и YouTubeEdu. Игор смета дека македонските академски институции нема во скоро време да го отворат слободниот пристап кон наставните содржини, барем додека не се во директна конкуренција со Европските Универзитети (по отворањето на границите). Што мислиш ти на оваа тема? Со сложуваш ли со ова или не е се' така затворено, тајно и љубоморно чувано во Македонија?
Не е се' така црно, надежи има. Треба само да се работи на микро ниво. Многумина навистина не знаат дека е едноставно и корисно да се објавуваат тие материјали. Едноставно, како систем, навикнати сме да функционираме нетранспарентно. Многумина се срамат од своите дела, т.е. не во буквална смисла се срамат колку што сметаат дека тие се комплетно непотребни за пошироката јавност. Напротив, секое мое искуство во последниве неколку години, од кога започнав да предавам (зборувам) јавно, покажува дека дополнителни информации и преповторување секогаш е потрбно.
Работите се менуваат, се појавуваат млади едукатори на кои им претставува задоволство да прикажат што тие со своите ученици работеле и постигнале. Се надевам дека ќе има се' повеќе такви примери, и дека следниот саем на образование наместо со естрадни уметници ќе биде пополнет токму со студентски проекти од различни области.
Ајде да зборуваме малку за Glocal. Оваа конференција ќе се оддржи по трет пат во Октомври 2009. Темата оваа година е (на моја лична голема радост) Inside Social Media иако и во претходните години темите беа од сличен карактер (Блогови и Медиуми во Транзиција). Ти имаш голема улога во организацијата на овој интересен настан и ме интересира твоето мислење околу нешто. Разгледувајќи ги материјалите од ланскиот Glocal не можам а да не забележам дека ваква конференција со прилично актуелни теми успешно привлекува професори и академски кадар од образовните институции во регионот. Иако македонската бизнис заедница полека ја прифаќа неопходноста за фаќање чекор со технологијата и новите медиуми, локалната академската заедница ми се чини дека каска. Навистина ли е тоа така или пак имам грешна претстава?
Зависи како гледаме на работите. Во некои моменти мене ми се чини дека ситуацијата е обратна, дека бизнис заедницата е таа што е поназад. По некое непишано правило, бизнис заедницата е таа која прва ги прифаќа новите работи, а подоцна тие нови работи влегуваат во академскиот свет. Локално, бизнис заедницата на некое стратешко ниво скоро и да нема ништо прифатено. Секако, има позитивни примери кои допрва ќе надвладеат, но сепак темите за кои дискутиравме минатата година на конференцијата не беа екстра нови, збрувавме за работи кои започнаа да се развиваат од 2003 со зенит во 2005-2007 година. Оваа година имаме тема која комплетно се надврзува на претходната, но оваа година имаме и локална експазија на друштвените медиуми (social media) и во бизнис и во академскиот сектор, па очекуваме поинтензина дебата.
Друг проблем, ако така може да се нарече, е токму она што го спомнав во претходното прашање. Постојат семинарски и дипломски и магистерски на млади студенти кои ги третираат овие теми, но не го гледаат светлото на денот за пошироката јавност.
Во малку различен правец: има ли образовни институции (во Македонија или странство) коишто мислиш дека одлично ги користат сите нови капацитети што ги нуди технологијата? Јас сум, на пример, голем фан на блоговите на Ithaca College. Имаш ли некој пример што те има пријатно изненадено?
Сите нови апликации???? Нема :), а и не треба па и не може да има. Денес има толку многу апликации, сервиси и алатки што навистина човек може да си замисли што му е потребно за одреден проект и да појде на интернет и да си ја најде најсоодветната алатка за своите потреби.
Има примери, и локално и глобално, се разбира. Пре неколку години во, условно речено, раните денови на развој на локалната блогосфера, имаше неколку професори од средни училишта кои ги користеа блоговите како алатка во нивната настава. Не знам сега дали се тие уште активни, но во тоа време имаа прилично солидна имплементација на блоговите во нивната програма. Барем така изгледаше од моја перспектива. Студентите по новинарство на повеќе факултети исто така користеа блогови и wiki страници. Она што се појавува како случај кој се повторува е фактот дека учениците ги гледаат овие работи како дел од домашната работа за на училиште или факултет и во моментот кога ќе ја добијат оценката најголем дел од нив ги прекинуваат активностите на оваа тема, без разлика на тоа што успеале за кратко време да создаадат релативно успешен медиум. Во поново време, локално се воодушеввам на работата на една професорка од Гостивар, Аница Петковска (http://nasiotklas.blogspot.com/) која навистина доста експериментира и вклучува нови медиуми и нови алатки во својата работа. (Забелешка на Елена: Аница е на листата на идни гости во ЕдуМуабети).
На глобално ниво, во последно време, а богами и не само во последно време, се воодушевувам на активностите на Howard Rheingold. Тој го создаде пакетот на апликации наменет за едукативни потреби наречен Social Media Classroom. Покрај тоа, преку своите предавања и лекции (кои скоро задолжително се појавуаат на неговиот влог) тој ги пренесува суштинските работи кои мора да се разберат при промената на начинот на едукација и при употребата на овие нови алатки во ова ново време.
Ајде да зборуваме малку за денешните студенти. Претпоставувам дека како асистент си во постојан контакт со оваа група на млади луѓе. Гледаш ли некои разлики помеѓу начинот на којшто студентите гледаат на високото образование сега во споредба со претходните (нашите) генерации?
Да почнам со негативниот став или со позитивниот? Ајде, бидејќи сум оптимист по природа, ќе зборувам само за позитивните примери.
Да. Има промени. Студентите се послободни да споделат мислење, дури, што сметам дека е крајно позитивно, и да се спротивстват на ставовите на предавачите. Ова секако не е некој доминантен дел од групата, туку се сведува на помала група, но често и таа е доволно мотивирачка за развој на целата работа. Секако долгогодишната, да не речам долгодецениска традиција, да се молчи и безрезервно слуша зборот на профсорот е присутна. Моето лично искуство при работата на Њујорк Универзитетот во Скопје вели дека е многу подобро кога се работи во мали групи каде нема голема можност за криење. Учеството е задолжително, едноставно и мојот пристап е комплетно адаптиран како една колаборативна активност, па оттаму доколку не се вклучат студентите активно, часот ќе биде крајно досаден.
Дарко, ти благодарам што беше гостин во ЕдуМуабети и се гледаме наскоро и во МаркетингМуабети.
Благодарам за поканата, ми беше задоволство. И се разбира, со задоволство ќе дојдам и два линка полево во Маркетинг Муабети.
